13
urodziny bloga Cudowny Świat,
czyli
jak rosnę z moim „nastolatkiem”
Można by pomyśleć, że 13 urodziny to jeszcze nic, a dla mnie to szmat czasu. Mój blog przez te lata zmieniał się, pęczniał, czasem buntował jak to nastolatek. Ale od pamiętnego lutego 2013 roku był. Czasem dawał ukojenie, czasem niesamowicie wkurzał. Ileż to razy mówiłam sobie, a rzucam to w diabły. Po co mi to? A potem przychodziło od kogoś zapytanie, dobre słowo, podziękowanie. I wracała wiara w sens tego, co robię. Od euforii po zniechęcenie.
Przyznam, że coraz trudniej jest tworzyć coś dla Was, bo Blogger niestety mi tego nie ułatwia. Coś, co kiedyś zajęłoby mi co najwyżej kilka godzin, teraz potrafi zająć kilka dni. A równolegle obok toczy się przecież moje rzeczywiste życie. Nie jest łatwo, ale nie poddaję się.
* * *
Bo to właśnie Wy, moi drodzy Goście na blogu, jesteście dla mnie motorem napędowym. Niestety wielu z Was czyta po cichu, nie ujawnia się i nie udostępnia moich wpisów choćby przez Facebooka. A szkoda, bo może dla Waszych znajomych byłabym także inspiracją. W końcu 13 lat pracy nad tą stroną zaowocowało już pokaźnym "spisem treści", choć wciąż mam apetyt na więcej. Nie mniej jednak dziękuję tym, którzy stale tu zaglądają, buszują po wszystkich kącikach i układają swoje wakacyjne cele.
* * *
Jestem wdzięczna za każdy dzień, za każdy uśmiech, za ciepłe myśli, które kierujecie w moją stronę. Wasza tu obecność jest dla mnie cenna. I choć nie mogę już tak często pisać i tworzyć postów, to jednak wierzę, że jak już jakiś powstanie, będzie on wartościowym źródłem informacji, ponieważ stale przyświeca mi taka idea. Zatem czerpcie z bloga ile chcecie. Niech i dla Was będzie radością, ukojeniem, inspiracją. Proszę czasem o puszczenie go w ten nasz Cudowny Świat, niech inni także mają z tego pożytek.
Jeszcze raz,
DUŻE DZIĘKUJĘ!!!
Wasza Duśka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz